دستگاه بلوک زنی اتوماتیک   قیمت دیگ بخار 500 کیلویی

نکات کاربردی روش خواندن نوت های ساز درام

نکات کاربردی روش خواندن نوت های ساز درام

درام کیت (drum kit) یا سازهای درام به مجموعه ای از سازهای کوبه ای و طبلها گفته می شود که نت موسیقی خاص خودشان را دارند. به این نت به صورت اختصار نت نویسی درام گفته می شود. نت نویسی سازهای درام روی همان حامل موسیقی پنج ‌خطی به‌ کار رفته برای سازهای ملودیک نشان داده می‌ شود؛ با این تفاوت که خطوط و فضاهای حامل‌ به جای نمایش زیر و بمی های مختلف، درام ‌ها و سنج‌ های درام ست را نشان می دهند. نتهای درام معمولا به جای کلید های تربل (treble) باس (bass)، تنور (tenor) یا آلتو (alto) از کلید بکار (natural) استفاده می کنند که به کلید ضربی نیز معروف است. بهترین کلاس آواز در تهران

همه انواع درامهای دوطرفه، کوچک، فلور و رک تام (hi tom و low tom) فضایی روی حاملها دارند و با یک سرِ نُت بیضی ‌شکل نوشته می شوند. سنج ها شامل سنج های با ارتعاش بالا (hi hat) و سنج های زمینه، پاشه ای و غرّشی با سرِ نُت های «x» شکل نمایان می شوند. دنباله های نت برای نمایش لحظه ای که نوازنده نتی را با پاهایش به صدا در می آورد، رو به پایین اشاره می کنند که برای مثال در سازهای کیک درام یا سنج های با ارتعاش بالا به این شکل است. زمانی که نت ها با استفاده از کوبه های کوچک دستی مانند چوب های طبل، سازهای سیمی، کوبک‌ها یا براشهای نواخته می شوند، دنباله ها رو به بالا اشاره می کنند.

راهنمای ساده نت نویسی سازهای درام

همانطور که گفتیم، آوانویسی های سازهای درام روی همان حامل موسیقی پنج ‌خطی به‌ کار رفته برای سازهای ملودیک نشان داده می شود، اما به جای خطوط و فضاهای حامل‌ نشانگر زیر و بمی های مختلف، بیانگر درام ‌ها و سنج‌ های دیگر درون درام ست هستند. تنظیم‌کنندگان موسیقی در طول زمان پوزیشن های نت مختلفی را به سازهای درام مختلف تخصیص داده اند اما در اکثر موارد، نت های درام اصلی به شکل زیر بر روی حامل نشان داده شده اند:
آموزشگاه خوانندگی در اصفهان
صدای کیک درام یک نوع صدای دولبه منعطفه. یعنی اینکه اینجوری تولید میشه: که کاملا دو لب بسته بشه و همراه با شلیک هوا به ارتعاش در بیان! به همین راحتی.

دیرندها یا کشش های زمانی ریتمی در موسیقی درام

دیرندهای (Duration) ریتمی کلیدی در موسیقی درام شامل نت کامل، نت سفید، نت سیاه، نت اکتاو و نت یک شانزدهم هستند. هر یک از این نت ها به مدت نصف زمان دیرند نت پیش از خود نواخته می شوند. برای مثال، یک نت سفید به مدت نصف دیرند یک نت کامل و یک نت سیاه به مدت نصف یک نت سفید است و به همین ترتیب ادامه می یابد. نت نویسی آن ها به شکل زیر است:

3 کسر میزان رایج برای موسیقی درام

دیرندهای نت منجر به کسر میزان های موسیقیایی می شوند که دیرند هر ضرب درون یک میزان موسیقی و تعداد ضرب ‌ها در هر میزان را تعیین می کنند. کسر میزان های رایج برای موسیقی درام عبارتند از:

    کسر میزان ۴/۳: این کسر میزان که ۴/۳ نام دارد بیانگر وجود سه ضرب در هر میزان و یک دیرند سیاه برای هر ضرب است. آهنگساز و تنظیم کننده در اصفهان
    کسر میزان ۸/۶: کسر میزان ۸/۶ بیانگر وجود شش ضرب در هر میزان و یک دیرند اکتاو برای هر ضرب است.
    کسر میزان ۴/۴: پرکاربرد ترین کسر میزان در موسیقی غربی کسر میزان ۴/۴ است که بیانگر وجود چهار نت سیاه در هر میزان است. کسر میزان ۴/۴ به دلیل همین استفاده متداول اغلب «چهار ضرب» نامیده شده و گاهی اوقات با یک «c» نشان داده می شود.

نت نویسی های ریتمیک پیشرفته از این هم فراتر می روند و توپلت ها (tuplet)، نت های تزئینی و دیرندهای بسیار کوتاه تر از نت یک شانزدهم را در بر می گیرند.

3 روش برای تمرین خواندن پارتیتورهای موسیقی درام

نکته کلیدی برای عملکرد خوب در خواندن موسیقی درام گنجاندن آن در برنامه روزانه تمرینی تان است. برای تمرین کردن درام، نکات زیر را مد نظر قرار بدهید:

    یک درام معروف را تک نوازی کنید: در کنار تمرین تکنیک های مقدمات موسیقی درام مانند پارادیدل (paradiddle) (ترکیبی از رول تک ضربی و دو ضربی)، نواخت دودستی طبل، زمانی را هم برای گوش دادن به گرووهای (Groove) درام یا یادگیری تک‌ نوازی یک موسیقی درام مشهور مانند آهنگ «نهنگ سفید» (Moby Dick) از لِد زپلین (Led Zeppelin) یا «هر کاری دلت میخواد بکن» (Do What You Lik) از گروه راک کریم (Cream) اختصاص بدهید.
    به تمرین دید خوانی موسیقی بپردازید:در برنامه تمرینی روزانه تان وقتی را برای دید خوانی موسیقی اختصاص بدهید. پارتیتورهای رایگان موسیقی درام در اینترنت موجود است و می توانید از آنها استفاده کنید. اگر در کلاس های تدریس موسیقی درام ثبت نام کرده اید به مدرستان اطلاع بدهید که قصد دارید خواندن نت های درام و نت نویسی سازهای ضربی را یاد بگیرید. به این ترتیب استادتان برخی پارتیتورهای مناسب را جهت تمرین به شما می دهد.
    قطعات درام را آوانویسی کنید: روش دیگری که می توانید مهارت خواندن تان را تقویت کنید، آوانویسی قطعات درام موجود است. می توانید ضرب ها یا پاساژ های درام مشهور را امتحان کنید یا اینکه قطعه جدیدی بنویسید و بعد آواهای قطعه خودتان را روی یک برگه کاغذ بازنویسی کنید. قطعات درامتان را می توانید به هر دو روش دست نوشته یا استفاده از نرم افزار نت نویسی کامپیوتری بنویسید. با تمرین نوشتن قطعات و نت نویسی می توانید مهارت های دید خوانی موسیقی تان را هم تقویت کنید.

تفاوت پلی بک با ضبط صدا در چیست؟

تفاوت پلی بک با ضبط صدا در چیست؟

بخش مهمی از صدای ضبط شده، حجم یا Volume است. هنگام ضبط صدا، توجه به تفاوت حجم و رسایی صدای در حال ضبط و صدای پلی بک بسیار با اهمیت است. این دو سطح حجم دقیقا چه هستند؟ چه تاثیری روی صدای ضبط شده دارند؟ آن ادامه بررسی خواهیم کرد! کلاس آموزش آواز در تهران

حجم ضبط چیست؟

حجم صدای در حال ضبط یا recording volume دامنه صدایی است که فرد برای ضبط صدا بر اساس آن عمل می کند. برای درک بهتر زمانی را به یاد بیاورید که می‌خواهید صدایی را روی کامپیوتر تان ضبط کنید. شما می توانید میزان حجمی صدایی که می خواهید ثبت کنید را در نوار ابزار Mixer انتخاب کنید.
بهترین آموزشگاه در اصفهان
هر سیستم عامل کامپیوتری این قابلیت را دارد . که معمولا با نماد میکروفون نمایش داده شده است.

حجم صدای در حال ضبط یک نوار لغزنده یا اسلایدر مخصوص دارد . شما باید سطح صدای جمع شونده را در این نوار لغزنده تنظیم کنید.

این نوار لغزنده می تواند سطح صدای دستگاه ضبط که می تواند سطح صدای بلند ورودی یا سطح صدای کم ورودی باشد را کنترل کند.

حجم صدای پلی بک چه قدر است؟

حجم صدای پلی بک یا Playback volume ابزاری است که به شما کمک می کند تا حجم صدای پلی بک را کنترل کنید. این قابلیت، مستقیما بلندی صدایی که قبلا ضبط کرده اید و در حال حاضر در خروجی پخش می شود را تنظیم می کند. آهنگساز و تنظیم کننده در اصفهان

هر کامپیوتر یا دستگاه پخش صوتی الکترونیکی یک گزینه برای حجم صدای پلی بک دارد. با این که آن ها طرح های مختلفی دارند، اما هدف اصلی شان تنظیم میزان صدای منتشر شده است.

نوار لغزنده مخصوص حجم صدای پلی بک ، نمادی مخصوص همین کار دارد. می توانید بلندی صدای در حال پخش را از طریق این نوار لغزنده کنترل کنید. معمولا هم نماد آن یک بلندگوی پخش صدا است.

با این حال، شما باید یک چیز را درک کنید. نوار لغزنده حجم صدای پلی بک نمی تواند روی میزان میکس کردن صدا تأثیر بگذارد. بنابراین روی سطح صدای خروجی هم تاثیری ندارد.

هنگامی که صدا را در ریه ساخته و پرداخته می کنید ، این نوار لغزنده پلی بک تاثیرش را از دست می دهد و به هیچ وجه نمی تواند موثر باشد.

حجم صدای ضبط یا پلی بک،کدام یک مهم تر است؟

پاسخ به این سوال دشوار است. هر دوی این ها برای یک آهنگ صوتی ضبط شده اهمیت دارند . با این حال، حجم صدای ضبط کمی حساس و مهم تر خواهد بود.

برای روشن تر شدن این موضوع ، بیایید با هم این دو را تحلیل کنیم!

1-اهمیت حجم صدای ضبط

ضبط زمانی انجام می شود که ورودی صوتی داشته باشیم. این که صدا کامل باشد یا نه، بستگی به نحوه ضبط صدای اصلی دارد.

اولین مرحله ضبط صدا بسیار مهم است و مستقیما روی خروجی صدا تأثیر می گذارد.

اگر صدای ورودی مخدوش شود ، داشتن یک پلی بک عالی هم کار آسانی نخواهد بود.

علاوه بر این، زمانی که صدا بلند و واضح باشد ، صدای ضبط شده هم دقیق تر خواهد بود.

حجم صدای در حال ضبط هم مهم است و میزان بلندی یا پایین بودن صدای ضبط شده را مشخص می کند. در این مرحله باید صدا را به درستی تنظیم کنید.

اگر حجم صدای تان خیلی پایین باشد و ضبط کنید، صدای خروجی به سختی شنیده می شود. اما وقتی هم صدا خیلی بلند باشد ، صدا از شکل طبیعی اش خارج می شود.

2-اهمیت حجم صدای پلی بک

میزان صدای پلی بک تعیین می کند که شنوندگان موقع پخش صدای ضبط شده چه چیزی را بشنوند . این بخش است که نتیجه تمام تلاش هایی که قبلا انجام داده اید را نشان می دهد.

میزان صدای پلی بک روی سطح و یکنواختی یا Level صدای خروجی تأثیر نمی گذارد بلکه فقط بر میزان صدای خروجی تأثیر می گذارد. بنابراین هنگامی که خروجی تغییر می کند، باید سطح پلی بک را تنظیم کنید، نه میزان صدای آن را.

میزان یک نواختی پلی بک فقط بلندی و پایین بودن صدای خروجی را تعیین می کند . اگر صدا کم باشد، صدا خفیف خواهد بود. اگر صدا زیاد باشد، صدا بلندتر می شود.

به طور خلاصه، اثر حجم صدای پلی بک بر روی صدا فقط مانع از بلندی صدا خواهد شد و هیچ تاثیر اضافی بر روی آن نمی گذارد.

چه طور حجم صدای ضبط و پلی بک را به درستی تنظیم کنیم؟

معمولا حجم صدای در حال ضبط یا پلی بک را از طریق لغزنده های مخصوص هر کدام تنظیم می کنیم. با این حال، این کار به تنظیم صدای درست برای هر خروجی یا ورودی کمکی نمی کند.

اگر برای ضبط به سطح صدایی با دقت بالایی نیاز باشد، باید آن را با دقت تنظیم کنیم . اما اسلایدر های نوار ابزار ارقام دقیقی ندارند. این مسئله تنظیم سطح صدا بر اساس مقدار مورد نظرتان را بسیار دشوار می کند.

اما نگران نباشید! ما یک راه حل برای تان داریم.

روی نوار لغزنده حجم صدا پلی بک یا نوار لغزنده ضبط دو بار کلیک کنید. در این مرحله، یک پنجره انتشار یا Release window ظاهر می شود.

با وارد کردن یک عدد در کادر بالا می توانید میزان حجم صدا را با بیشترین دقت تغییر دهید . چند مونتاژ کننده های میانبر هم وجود دارند که کمک می کنند این دو پنجره ابزار سریع تر ظاهر شوند.

سوالات متداول

1- اگر صدای ورودی ام هیچ وقت شکل طبیعی نداشته باشد ، چه کار باید بکنم؟

بهتر است روی حجم صدای ضبط دو بار کلیک کنید . سطح صدای ضبط شما ممکن است خیلی بالا باشد. لغزنده ضبط صدا را پایین بکشید تا صدا به شکل طبیعی اش در بیاید.

2-اگر صدای پلی بک کمتر از صدای ضبط باشد، چه کار باید بکنم؟

افراد زیادی هستند که مشکل شما را دارند. یک ترفند ساده برای انجام این کار این است که تیک گزینه Independent Monitoring Level را بردارید.

برای این کار باید ابتدا به Preferences و Audio بروید ، سپس تیک “Independent Monitoring Level” را بردارید. پس از اتمام کار ، برگردید و صدای ضبط شده و پلی بک تان را بررسی کنید.

3- من تازه با Audacity کار می کنم. آیا گزینه ای برای کنترل چرخش یا تعادل صدا برای دستگاه های پلی بک وجود دارد؟

تا آنجا که می دانیم در Audacity هیچ گزینه ای برای کنترل چرخش یا تعادلی برای دستگاه های پلی بک وجود ندارد. اما اگر می‌خواهید تعادل صدا را تنظیم یا کنترل کنید ، پس از راه‌ اندازی Audacity از کنترل ‌های سیستم صوتی استفاده کنید.

در موسیقی سنتی ایرانی از چه سازهای خاصی استفاده می‌شود؟

در موسیقی سنتی ایرانی از چه سازهای خاصی استفاده می‌شود؟

موسیقی در طول قرن‌ها و هزاره‌ها با تاثیرات عمیقش بر روح انسان‌ها همواره مورد توجه بوده و جایگاهی ویژه داشته است و پر بیراه نیست که موسیقی را در بین هنرهای هفتگانه، هنر اول خوانده‌اند. از نواهای سحرآمیز پرندگان و عناصر طبیعت گرفته تا موسیقی سنتی نابی که یک آهنگساز آن‌را از عمق جان و دل خود روانه‌ صفحات کاغذی دفتر نُت می‌کند؛ همه جلوه‌های بی‌شماری از قدرت هنر موسیقی است. همین قدرت بی‌همتای او باعث شده است که حکومت‌ها و قدرت‌مردان در دوره‌های مختلف تاریخی؛ با وجود تلاش‌های بسیار، هرگز موفق به ساکت کردن صدای والای هنر موسیقی نشوند. بهترین کلاس آواز در تهران
 
هنر موسیقی و انواع آن در ایران

در هنر موسیقی مانند دیگر هنرها، ژانرها و انواع متفاوتی از آن وجود دارد و در همه‌ فرهنگ‌ها و ملل، همچون کشور ما ایران، انواع خاصی از موسیقی سراغ داریم که مختص ویژگی‌های همان مرز و بوم است. به‌طور مثال موسیقی سنتی یکی از گسترده‌ترین انواع موسیقی موجود در ایران است.

سازهایی که استفاده می‌شود، کارگان اجرایی و قطعات موسیقیایی، زبان ترانه‌ها و تصنیف‌ها و مدل مخصوص آوازخوانی ازجمله شاخصه‌های متعددی است که مختصات و نوع یک موسیقی را تعیین می‌کند. آموزشگاه خوانندگی در اصفهان
 
ایران و موسیقی نواحی

موسیقی و نوا‌ها نیز همچون هنرهای دیگر رنگ نابودی به خود می‌بینند و گاهی منقرض می‌شوند اما خوشبختانه هنوز در چهار گوشه ایران شاهد حیات پربار موسیقی نواحی هستیم. موسیقی ترکی، کردی، لری، بختیاری، خراسانی، شمالی، جنوبی و… همه جزو انواع موسیقی ایران محسوب می‌شوند.

رگه‌های برجسته‌ای از موسیقی نواحی ایران در تار و پود موسیقی سنتی نهفته شده است و همین دلیل، اسطوره‌های موسیقی سنتی ایرانی همیشه برآنند تا با رغبت و علاقه رنگ‌های بی‌نظیر تازه‌ای از آن به بافت موسیقی خود ببخشند و باعث غنای هر چه بیشتر آن شوند.
 
شکل‌های اجرایی در موسیقی ایرانی

در موسیقی نواحی و موسیقی سنتی همیشه شکل‌های متنوعی از اجرای موسیقی وجود داشته است. اجرای موسیقی به‌طورکلی، بسته به مناسبت‌ها یا کارکرد اجرا ممکن بوده است که اشکال مختلفی به خود بگیرد. برای مثال در مناطق جنوبی ایران نوعی از مراسم به نام زار وجود داشته که موسیقی بخش جدایی‌ناپذیر آن است و در این مراسم گروه نوازندگان با خلوص بسیار با راهنمایی فردی که ماما زار یا بابا زار نام دارد و همراهی شنوندگان که نقش فعال خود را با همراهی ریتمیک مثل دست‌زدن یا حرکات بدن ایفا می‌کنند؛ برای شفابخشی فردی که مراسم برای او شکل گرفته است، در تلاش هستند.
کلاس آموزش آواز آنلاین
در بسیاری دیگر از مناطق مثل شمال و شمال غرب کشور، گروه‌های اجرای موسیقی سنتی یا نواحی در مراسم عروسی و شادی به اجرای موسیقی می‌پردازند و با موسیقی سنتی شاد مهمانان را به وجد می‌آورند. در موسیقی سنتی ایرانی ما فرم‌های مشخص‌تری برای اجرای موسیقی داریم. از انواع متداول اجرای موسیقی سنتی ایرانی می‌توانیم به تکنوازی، دو نوازی و گروه‌نوازی اشاره کرد. به جز تکنوازی که مختص اجرای سازهای ملودیک است؛ در بقیه اشکال، خواننده می‌تواند حضور داشته باشد.

در ادامه قصد داریم انواع سازهایی را که در اجرای موسیقی سنتی به‌کار می‌روند برای آشنایی بیشتر و دقیق‌تر شما معرفی کنیم.

سازهای زهی در موسیقی سنتی ایران

سازهای زهی به گروهی از سازها اطلاق می‌شود که عامل تولید صدا سیم باشد. حال بسته به اینکه سیم چگونه به ارتعاش درآید و ایجاد صدا کند، انواع مختلفی برای سازهای زهی در نظر می‌گیریم: سازهای زهی زخمه‌ای یا مضرابی مثل تار، سه‌تار، عود. سازهای زهی آرشه‌ای مثل کمانچه و قیچک و سازهای زهی کوبه‌ای مانند سنتور.

 
سازهای کوبه‌ای در موسیقی سنتی ایران

چه سازهایی در رده سازهای کوبه‌ای قرار می‌گیرند؟ سازهایی که از طریق کوبیدن، خراشیدن، یا ضربه زدن به ساز ایجاد صوت می‌کنند. سازهای کوبه‌ای به‌ندرت می‌توانند تولید اصوات ملودیک داشته باشند، بلکه بیشتر وظیفه همراهی ریتمیک و برجسته‌تر کردن ضرباهنگ قطعه موسیقیایی را به عهده دارند مثل تنبک، دایره، طبل، دف و… .

 
سازهای بادی در موسیقی سنتی ایران

در این گروه، سازمان تولید صدا در ساز بر اساس دمش هوا قرار گرفته است. در این سازها با ارتعاش هوا صدایی موسیقیایی تولید می‌شود مثل نی، نی‌انبان، بالان، سرنا و… .

 
معرفی انواع سازهای ایرانی

در اجراهای امروزی موسیقی ایرانی شاهد تنوع بالای استفاده از سازها هستیم. بسیاری از سازهای قدیمی نیز با انجام تغییرات و اصلاحات، توانسته‌اند بسیار قوی‌تر از قبل در گروه‌های اجرای موسیقی سنتی ایرانی حاضر شوند. در اینجا می‌توانید پرکاربردترین و بهترین سازهای موسیقی سنتی ایرانی را بشناسید.

تار

از سازهای اصلی مورد استفاده در موسیقی سنتی ساز تار است که برخی می‌گویند از زمان فارابی نیز متداول بوده و بعدتر به‌دست صفی‌الدین ارموی و دیگر اساتید بزرگ موسیقی سنتی ایرانی به شکوفایی بیشتری رسیده است.

تار یک ساز زهی مضرابی محسوب می‌شود. نوازندگان این ساز برای نواختن از وسیله‌ای به نام مضراب استفاده می‌کنند که از موم و قسمتی کوچک به جنس آلیاژ برنج ساخته شده است. امروزه 6 سیم دارد که به‌صورت دوتایی باهم کوک می‌شوند. گویا سیم ششم آن بنا بر روایاتی به‌دست غلامحسین درویش‌خان استاد مسلم موسیقی سنتی ایرانی در اواخر دوره قاجاریه به ساز تار افزوده شده است.

استاد محمدرضا لطفی با همراهی استاد محمدرضا شجریان دوران موسیقیایی طلایی در موسیقی سنتی به‌جا گذاشته‌اند که در ذهن و روان همه‌ موسیقی‌دوستان ثبت شده است. از دیگر اساتید معاصر تارنوازی می‌توان استاد جلیل شهناز و استاد حسین علیزاده را نام برد.

سه‌تار

ساختمان این ساز شباهت بسیاری با تار دارد، اما ابعاد و تعداد سیم‌های به‌کار رفته در آن متفاوت است. سه‌تار امروزی 4 سیم دارد و به گفته استاد ابولحسن صبا اسطوره‌ سه‌تارنوازی ایران؛ سیم چهارم این ساز که به لحاظ صوتی مشابه سیم اول است، توسط میرزا محمد تربتی معروف به مشتاق علیشاه کرمانی، درویش نوازنده سه‌تار، حدود دو قرن پیش برای پرحجم‌تر شدن صدا به این ساز افزوده شد و به همین دلیل سیم چهارم خصوصا در بین ستارنوازان به سیم مشتاق نیز شهرت دارد.

اگرچه می‌شود سه‌تار را همچون تار به وسیله یک انگشتانه یا مضرابی فلزی نواخت، که در پشت ناخن انگشت سبابه متصل می‌شود، باز هم بسیاری از نوازندگان برای حفظ رنگ صوتی لطیف و دلنشین ساز سه‌تار، ترجیح می‌دهند از ناخن طبیعی انگشت خودشان استفاده کنند.

از اساتید معاصر سه‌تارنوازی که آن‌را به کمال رساندند می‌توان به استاد جلال ذوالفنون، و داریوش طلایی و حسین علیزاده اشاره کرد. ناگفته نماند که نسل امروز موسیقی سنتی ایران و سه‌تارنوازان ایرانی را شاگردانی تشکیل می‌دهند که حاصل تربیت اصیل تمامی اساتید نامبرده بوده‌اند.

کمانچه

جزو سازهای زهی آرشه‌ای محسوب می‌شود و انواع آن‌را در موسیقی سنتی و موسیقی نواحی ایران به‌ویژه موسیقی لرستان می‌توان دید که البته به لحاظ ساختمان فیزیکی تفاوت‌های اندکی دارند. تاریخچه این ساز نیز همانند تار و سه‌تار به شکل مکتوب و مستند حداقل به زمان فارابی باز می‌گردد.

گفته می‌شود کمانچه نیز قبل‌تر فقط سه سیم داشته است اما ریخت امروزی آن دارای چهار سیم است و نوازنده می‌تواند آن را روی زانو یا کنار پای خود روی زمین قرار دهد و به واسطه آرشه یا کمانه از این ساز اصوات موسیقیایی تولید کند. آرشه را معمولا از جنس موی دم اسب می‌سازند و به دسته‌ای چوبی که گاهی از جنس عاج است متصل می‌سازند.

از اساتید ماهر معاصر در فن نوازندگی کمانچه می‌توان علی ‌اصغر بهاری، علی اکبر شکاری و کیهان کلهر یاد کرد. این ساز در سال 1396 در یونسکو به ثبت جهانی رسیده است.

قیچک

قیچک به کمانچه شباهت‌های زیادی دارد، نام دیگر آن غیژک است و با آرشه نواخته می‌شود. اگرچه آن‌را بیشتر جزو سازهای موسیقی نواحی به‌حساب می‌آورند، اما امروزه به دلیل توانایی‌های اجرایی بالا و رنگ صوتی ویژه‌ای که دارد، توانسته جای خود را در دل گروه‌های اجرای موسیقی سنتی باز کند.

قیچک امروزی در سه محدوده صوتی متفاوت ساخته می‌شود: قیچک باس، قیچک آلتو، قیچک سوپرانو که به‌ترتیب صدای بم تا زیر دارد. از اساتید مشهور نوازنده قیچک می‌توان علی‌محمد بلوچ مشهور به علیوک را نام برد.

عود یا بربط

یکی از سازهای باستانی موسیقی سنتی ایرانی عود نام دارد. براساس یافته‌های باستان‌شناسی، قدمت این ساز به هزاره‌های قبل از میلاد مسیح و تمدن سومر برمی‌گردد و امروزه در محدوده بزرگی از خاورمیانه و برخی کشورهای محدوده شمالی قاره آفریقا رواج دارد. این ساز امروزه به رشد چشمگیری دست یافته و ما شاهد ایجاد و گسترش سبک‌های گوناگونی برای نوازندگی عود هستیم و همین عامل باعث محبوبیت بیش از پیش عود شده است.

عود نام‌های دیگری نیز دارد از جمله بربط، بربت و رود که هر کدام در منطقه‌ای خاص یا در دوران تاریخی به خصوصی متداول‌تر بوده است. اما به‌طورکلی عود سازی زهی زخمه‌ای به‌شمار می‌آید که کاسه‌ای بزرگ و دسته‌ای کوتاه دارد. این ساز از لحاظ تعداد سیم انواع مختلفی دارد اما نوع معمول آن یا دارای 10 سیم است که به حالت جفتی کوک می‌شوند و گاهی سیم یازدهم به این مجموعه اضافه می‌شود.

از اساتید نوازنده عود که در شهرت جهانی این ساز تاثیر پررنگی داشتند می‌توانیم به منیر بشیر موسیقیدان اهل عراق و انور براهیم عودنواز و آهنگساز تونسی اشاره کنیم. در ایران اساتید موسیقی سنتی همچون منصور نریمان، مجید ناظم‌پور و حسین بهروزی باعث احیای این ساز در اجرای انواع موسیقی ایرانی شدند.

سنتور

نام دیگر ساز موسیقی سنتی سنتور است که امروزه در اجرای موسیقی سنتی بی ‌کلام و انواع دیگر آن، مورد استقبال بسیاری قرار گرفته است. سنتور ساز زهی کوبه‌ای محسوب می‌شود چرا که آن‌را به‌وسیله دو مضراب چوبی می‌نوازند که گاهی سر آن مضراب‌ها از نمد پوشیده شده و گاهی چوب به‌صورت مستقیم با سیم‌های ساز اصابت کرده و تولیدگر صدا است.

این ساز جعبه‌ای چوبی به شکل ذوزنقه است که در نوع رایج 9 خرک و 72 سیم دارد که به‌صورت دسته‌های 4 تایی روی خرک‌ها قرار گرفته‌اند و یک‌صدا کوک می‌شوند. نوازنده سنتور می‌تواند آن‌را روی زمین یا میز بگذارد و بنوازد. اکثر پژوهشگران سنتور را سازی اصالتا ایرانی می‌دانند که بعدها به خارج از ایران برده شده و شکل‌های مختلفی از آن در فرهنگ‌های موسیقی دیگر ساخته شده است.

ابولحسن صبا، فرامرز پایور، ارفع اطرایی، پرویز مشکاتیان و مجید کیانی از سنتورنوازان و اساتید معروف موسیقی سنتی معاصر ایران هستند.

قانون

یکی دیگر از انواع ساز موسیقی سنتی قانون است که شکل ظاهری آن از جهاتی به سنتور شبیه است و تعداد سیم‌های آن 72 است. فارابی نوعی از قانون را که دارای 45 سیم بود ساخته و شرح آن را در رساله خود آورده بوده است. برخی قانون را جزو قدیمی ترین سازهای موسیقی سنتی ایرانی می‌دانند.

این نوع ساز از انواع ساز موسیقی سنتی به‌وسیله دو انگشت سبابه نواخته می‌شود که برخی نوازندگان هنگام اجرا از انگشتانه‌های نازک از جنس نقره یا دیگر فلزات استفاده می‌کنند.

نی

یکی از سازهای موسیقی سنتی ایرانی که در رده سازهای بادی قرار می‌گیرد نی نامیده می‌شود و همان‌طور که از نامش پیداست از گیاه نی ساخته می‌شود. معمولا دارای 7 سوراخ است و از این رو به نام نی هفت بند نیز مشهور است.

در نگاره‌های دوران عباسی نوازندگان نی به وفور مشاهده می‌شوند. نوازنده با جای‌گذاری دهانه ساز در بین دندان‌های جلویی و لوله کردن زبان در پشت آن، با به جریان انداختن نفس خود صدا تولید می‌کنند. اگرچه شیوه انگشت‌گذاری و قرار دادن سر انگشتان روی سوراخ‌ها ساز نی آسان است ولی صدا کشیدن از این ساز بسیار دشوار است.

از اساتید معروف نی‌نوازی ایران می‌توان به استاد حسن کسایی، محمد موسوی و جمشید عندلیبی اشاره کرد.

تنبک

یکی از معروف‌ترین سازهای کوبه‌ای موسیقی سنتی تنبک یا ضرب است که نوازنده از طریق کوبیدن بر دهانه پوستی آن صدا تولید می‌کند. تنبک قابلیت ملودی‌نوازی ندارد و فقط در همراهی ریتمیک در اجرای قطعات موسیقی سنتی استفاده می‌شود.

نوازنده تنبک را در بغل قرار می‌دهد و لبه‌ آن را روی پای خود می‌گذارد و از هر دوست جهت اعمال تکینک‌های نوازندگی سود می‌برد. گاهی در روال اجرا قسمتی کوچک را به تکنوازی تنبک اختصاص می‌دهند تا تنبک‌نواز بتواند با اجرای فرم‌هایی تنوع خاصی به اجرا ببخشد.

از نوازندگان صاحب سبک تنبک‌نوازی می‌توان به استاد حسین تهرانی اشاره کرد.

دف

دیگر ساز کوبه‌ای پوستی موسیقی سنتی دف است که نوع تلقی آن ابعاد کوچک‌تری دارد و از آن با نام دایره یاد می‌شود. از دف نیز برای همراهی ریتمیک در گروهنوازی موسیقی سنتی بهره می‌برند.

 
جایگاه ادبیات و آواز در موسیقی سنتی ایران

موسیقی سنتی از قرن‌ها پیش تا به امروز همواره در پیوندی ناگسستنی با ادبیات بوده است. بسیاری از اسامی و اصطلاحاتی را که امروز در مورد اساتید و اجرای الحان موسیقی ایران می‌شناسیم وام‌دار آثار شاعران و شعر فارسی هستیم. موسیقی سنتی از جهتی دیگر با ادبیات در هم آمیخته است و آن چیزی نیست جز آواز. در ذهن بسیاری از ما موسیقی ایرانی با نام استاد مسلم آواز محمدرضا شجریان و موسیقی سنتی شجریان عجین شده است.

اگرچه با ظهور فرم‌های دراماتیک‌تر موسیقی مثل موسیقی فیلم و اهمیت کمتر شعر در آن، اجرای موسیقی سنتی بی کلام روزبه‌روز بیشتر مورد استقبال قرار گرفت، اما هرگز نمی‌توان ریشه‌های موسیقی اصیل ایرانی را بدون در نظر گرفتن آواز و شعر تصور کرد. نوع دیگری از اجرای موسیقی سنتی شاد مربوط به مراسم اگرچه بر محوریت سازهای کوبه‌ای قرار دارد، باز خواننده نقش اصلی را در تصانیف و ترانه‌ها اجرا می‌کند.

مهندسی صدا چیست؟

مهندسی صدا چیست؟

مهندسان صدا نقش مهمی در تولید موسیقی ایفا می کنند. در واقع شغل مهندسی صدا (Audio Engineering) جنبه های مختلف حوزه موسیقی از ضبط صدای زنده گرفته تا میکس آهنگهای ضبط شده و بررسی جنبه های فنی تجهیزات صوتی را در بر میگیرد. کلاس آموزش آواز سنتی در تهران

مهندسی صدا چیست؟

مهندسی صدا در واقع مهارت دستیابی به جنبه های فنی تقویت صدا، ضبط صدا، میکس پس از تولید و مسترینگ است. افرادی که در زمینه مهندسی صدا مشغول به کار هستند با عناوینی مثل مهندس صدا، مهندس ضبط و یا مهندس استودیو شناخته می شوند. بعضی از مهندسان صدا کارهای تخصصی انجام می دهند؛ به عنوان مثال، کار مهندسان صدای اجرای زنده تقویت صدا هنگام اجراهای زنده است. بقیه مهندسان صدا در زمینه های عمومی تری فعالیت می کنند؛ ولی به هر حال مهندسی صدا تمام ابعاد و جنبه های موسیقی را تحت تاثیر قرار می دهد.
آموزش آواز آنلاین
مهندس صدا چه فرقی با تهیه کننده موسیقی دارد؟

نقش مهندسان صدا با نقش تهیه کنندگان موسیقی که وظیفه هدایت و مدیریت مراحل ساخت و ضبط آهنگ یا صدا را به عهده دارند، تا حدودی فرق می کند. یک مهندس صدا می تواند تولید کننده یا همان تهیه کننده هم باشد؛ اما کار اصلی او تسلط روی اصول اولیه تولید صدا است.

در ادامه به ویژگیهای یک مهندس صدا اشاره می کنیم:

1- تسلط روی فناوری صدا: برای اینکه یک مهندس صدا شوید باید دانش فنی کار با کنسول های ضبط آنالوگ، ایستگاه های کاری صوتی دیجیتال (DAW) مثل Pro Tools and Logic، MIDI و سایر اشکال فناوری ضبط صدا را داشته باشید. آهنگساز و تنظیم کننده در اصفهان
2- صدا و آکوستیک: برای ضبط صدا با کیفیت بالا، به دانش آکوستیک (acoustics)، شناخت ابزار تقویت صدا (میکروفون و بلندگو)، اتاق های عایق صدا، و پردازش سیگنال نیاز است.

3- شناخت آلات موسیقی: مهندسی صدا چیزی فراتر از فناوری های مربوط به صدا و صوت است و برای انجام آن شما باید از خصوصیات و ویژگیهای صوتی آلات موسیقی از جمله فرکانس‌های اصلی، ویژگی‌های صدا و بهترین روشهای تقویت صدای آنها آگاهی کامل داشته باشید.

5 تخصص مهم در مهندسی صدا

در دنیای مهندسی صدا، 5 نقش تخصصی وجود دارد: مهندس ضبط، مهندس میکس، مهندس مسترینگ، مهندس صدای زنده و مهندس صدای چند رسانه ای. هر کدام از اینها، نقش خاصی در صنعت موسیقی ایفا می کنند و رسیدن به هر کدامشان ویژگیها و مهارتهای خاصی را می طلبد.

در ادامه هر یک از این تخصص ها را با هم بررسی می کنیم:

1- مهندس ضبط (Recording engineer): برای تبدیل شدن به یک مهندس ضبط، سه راه اصلی وجود دارد. یکی از آنها یادگیری ضبط استودیویی و تسلط روی مهارتهایی مثل نظارت بر میزان صدا، یکسان سازی صدا و کار با میکس باند است. راه دیگر این است که چند وقتی به عنوان دستیار مهندس صدا کار کنید تا با تجربه شوید. علاوه بر این می توانید در دوره های آموزشی مربوط به مهندسی ضبط در آموزشگاهها شرکت و مهارتهایتان را تقویت کنید.

2- مهندس میکس (Mixing engineer): مهندسان میکس بعد از اینکه کار ضبط های اولیه به پایان رسید وارد فرایند تولید صدا یا موسیقی می شوند. وظیفه این دسته از مهندسین صدا ساخت یک ترکیب صوتی متعادل با استفاده از ایستگاههای کاری صوتی دیجیتال مثل Pro Tools، Logic یا Ableton است. مسیر تبدیل شدن به یک مهندس میکس تخصصی درست مثل راهیست که باید برای مهندسی ضبط عمومی طی کنید.

برای رسیدن به این هدف می توانید وارد دانشگاه شوید و مدرک کارشناسی بگیرید یا اینکه خودتان در خانه شروع به تقویت مهارتهایتان کنید و کسب و کار مخصوص خودتان را راه بیندازید. با این کار می توانید با تولید کنندگان حرفه ای هم آشنا بشوید و فرصت های شغلی مورد نظرتان را پیدا کنید.

3- مهندس مسترینگ (Mastering engineer): برای اینکه به یک مهندس مسترینگ تبدیل شوید باید از همان راهی بروید که مهندسان میکس طی می کنند؛ با این تفاوت که تمرکز مهندسی مسترینگ روی فرایند ضبط صدا است. به طور کلی مهندسی مسترینگ شامل متعادل سازی نهایی صدا، EQ و فشرده سازی مورد نیاز برای تکمیل فرایند ضبط صدا است. اگر کار بررسی نهایی کیفیت صدای یک ضبط برایتان جالب و جذاب است، پس تخصص مهندسی مسترینگ مناسب شماست.

4- مهندس صدای اجرای زنده (Live sound engineer): برای اینکه به عنوان یک مهندس صدای اجرای زنده مشغول به کار شوید باید در مکانهایی که اجرای زنده دارند کار کنید و نحوه عملکرد سیستم های صوتی آنها را یاد بگیرید. در ابتدای این مسیر می توانید مدتی به عنوان دستیار تکنسین صدا کار کنید و با تنظیم پایه های میکروفون، اتصال بلندگوهای مانیتور و مواردی از این قبیل شروع کنید. طی این مدت سعی کنید از متخصصین این رشته موارد مهم و مفید را یاد بگیرید و تجربه کسب کنید. به این ترتیب با زیر و بم مهندسی صدای اجرای زنده آشنا می شوید و اعتماد بنفستان هم برای کار به عنوان مهندس اصلی در اجراهای زنده مثل کنسرتها و رویدادهای ورزشی بالا می رود.

5- مهندس صدای چندرسانه ای (Multimedia sound engineer): کار مهندسان صدای چند رسانه ای این است که انواع و اقسام صداها از موسیقی گرفته تا دیالوگ و جلوه های صوتی را با هم ترکیب کنند.

زمینه فعالیت این نوع مهندسی صدا در فیلمهای سینمایی، تلویزیون، تئاتر زنده و بازی‌های ویدیویی است؛ یعنی جاهایی که صداهای مختلف در هم تلفیق می شوند. برقراری ارتباط با کارگردانان و طراحان فیلم و سریال به شما کمک می کند تا مسیر تبدیل شدن به یک مهندس صدای چند رسانه ای را راحتتر طی کنید، چون این افراد نیاز به استخدام مهندسان صدا و طراحان صدا دارند ولی ممکن است با افراد مستعد و متخصص این زمینه آشنایی نداشته باشند.

آیا مدرک مهندسی صدا وجود دارد؟

بله، خیلی از دانشگاهها و همینطور آموزشگاههای مختلف وجود دارند که به فارغ التحصیلان دوره مهندسی صدا مدرک اعطا می کنند. برخی از موسسات آموزشی به طور مستقیم روی آموزش مهندسی صدای استودیویی و اجرای زنده تمرکز می کنند. بعضی دیگر نیز دوره های تولید و مهندسی موسیقی ارائه می کنند که در آن دانشجویان ملزم به مطالعه روی تئوری موسیقی، آموزش حس شنوایی، هارمونی و آهنگسازی می شوند.

آموزشگاههای مهندسی صدای زیادی هم وجود دارد که به جای مدرک دانشگاهی به شما گواهینامه های معتبر اعطا می کنند. با اینکه این گواهینامه ها فقط در صنعت موسیقی ارزش دارند و برای سایر رشته های کاری اعتبار ندارند؛ اما در عوض در چنین آموزشگاههایی کار را به صورت عملی یاد می گیرید و تجربه عملی اولویت شما خواهد بود.

این امکان وجود دارد که حتی بدون مدرک لیسانس مهندسی صدا بتوانید در این رشته به موفقیتهای بزرگ دست پیدا کنید. چیزی که مهم است تلاش، پشتکار و اراده خود شماست. اگر مصمم هستید که به یک مهندس صدا تبدیل شوید و دلتان نمی خواهد به دانشگاه بروید؛ بهترین کار این است که در آموزشگاههای تخصصی ثبت نام کنید یا زیر نظر متخصصین این حرفه به کارآموزی مشغول شوید. هر مسیری را که انتخاب کردید، ما برایتان آرزو می کنیم که به بهترین موفقیتها دست پیدا کنید.

تاریخچه موسیقی و هرآنچه درباره آن باید بدانید.

تاریخچه موسیقی و هرآنچه درباره آن باید بدانید.

با در نظرگرفتن تمام احتمالات، موسیقی نقش بسیار مهمی را در چرخه زندگی انسان‌ها، حتی پیش از آن که بتوانیم صحبت کنیم ایفا می‌کرد. مدارک موثقی کشف شده‌اند که دال بر آنند، انسان‌های نخستین فلوت‌های اولیه را با استفاده از استخوان حیوانات می‌ساختند و از سنگ‌ها و چوب به عنوان سازهای کوبه‌ای استفاده می‌کردند. کلاس آموزش آواز در تهران

صدا اولین و احتمالا طبیعی‌ترین ابزار برای ابراز احساساتی بوده که پیشینیان ما از آن استفاده کرده تا به صورت اجتماعی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند یا یک نوزاد را بخوابانند. از همین شروع‌های بسیار معمولی بوده که موسیقی امروزی ما به وجود آمده است.

در حالی که در تاریخ این هنر پیش می‌رویم، نشانه‌های بیشتری از تاثیر جوامع مقدس و سکولار بر روی موسیقی پیدا می‌کنیم. اگرچه بررسی این‌گونه موسیقی تا سال‌ها بعد انجام نشده بود و مدت کمی است که موسیقی را به شکل امروزی و بر اساس تاریخچه‌اش بررسی می‌کنند.
بهترین آموزشگاه خوانندگی در اصفهان
 
تاریخچه موسیقی کلاسیک

بررسی تاریخچه این هنر به اطلاعات تاریخی زیادی نیاز دارد. برای مثال باید بدانید که سازها چطور به وجود آمده‌اند یا چه کسی موسیقی را به شکلی که امروزه آن را می‌شناسیم درآورده است. در این بخش به تاریخچه مختصری از آن چه که به عنوان موسیقی کلاسیک غربی می‌شناسیم، می‌پردازیم.

موسیقی پیش از میلاد مسیح را با تاثیرپذیری شگرف از فرهنگ شرقی و غربی و چیزی که مخصوصا شرقی‌ها به عنوان موسیقی می‌شناختند، می‌توان به موسیقی یونانی‌ها و رومی‌ها تقسیم کرد. اجرای موسیقی و نحوه ادای آن احتمالا با سفر موسیقیدان‌ها در گذر زمان به نقاط مختلف جهان، دست‌خوش تغییر شد و رنگ متفاوتی گرفت و ابداعاتی نیز در این زمینه انجام گرفتند.

یاد‌داشت‌ها و نت‌های یونانی که از این دوره به جای مانده است، به دانشمندان و موسیقی‌شناسان، نشانه‌های بسیار محکمی از آن که در گذشته این هنر چطور بوده و چه صدایی داشته، داده‌اند. این یادداشت‌ها شباهت‌های بسیاری با موسیقی‌ای که در آینده ساخته شدند، داشتند. شاید بیشتر این شباهت‌ها به دلیل استفاده از مدالیته در موسیقی یونانی است.

در بعضی نگاره‌های دیواری و در بعضی نوشته‌های معتبر دیگر، مثل انجیل، با سازهایی آشنا می‌شویم که در دوران یونان و روم باستان استفاده می‌شدند و اهمیتشان برای فرهنگ آن دوره را متوجه می‌شویم. برای مثال ترومپت سازی برای اعلامیه‌های مهم و جشن‌های پر زرق و برق بود. یا از چنگ در هنگام شعر خواندن شاعران به عنوان آهنگ زمینه استفاده می‌شد.

در اوایل قرن اول میلادی در تمام اروپا، صومعه‌ها و دیرها تبدیل به اماکنی شدند که موسیقی نقش بسیار مهمی در آن ایفا می‌کرد. کسانی که خود را وقف خدا کرده بودند و پیروانشان یا موسیقی را یاد می‌گرفتند یا به آن به صورت مداوم و به عنوان راهی برای نزدیکی به خداوند، گوش می‌دادند. آهنگساز و تنظیم کننده در اصفهان
در این دوره کم‌کم، مسیحیت به عنوان یک دین جدید تثبیت شد و با آن مناجات‌های جدیدی به وجود آمدند که به این هنر اصیل نیاز داشتند. اگرچه موسیقی مسیحی ابتدایی ریشه‌هایی در روش‌ها و باورهای مردم عبری و یهودی داشت، نتیجه‌اش پایه‌گذاری موسیقی مقدسی بود که برای قرن‌های آینده بزرگ‌ترین دلیل برای ساخت و دنبال‌کردن این هنر به شمار می‌رفت. سرودهایی که ساخته می‌شدند، به شکل متعهدانه‌ای متون مقدس لاتین را دنبال می‌کردند. کنترل بر روی این موسیقی به شدت زیاد بود و تنها باید برای عظمت خداوند ساخته می‌شدند. موسیقی تماما در خدمت کلمات بود و هیچ سبک‌سری و سرسبزی در آن دیده نمی‌شد.

اما این پاپ گرگوری (540 تا 604 میلادی) بود که توانست موسیقی مقدس را به جلو ببرد و شاید امروز این پیشرفت را مدیون او باشیم. چیزی که امروز به عنوان سرود گرگوریایی شناخته می‌شود، به خاطر صدای بسیار مسحورکننده فواصل پنجم درستش است.

اگرچه حواشی زیادی پیرامون این ادعا وجود دارند، اما این اسم بر روی این هنر خاص مانده است و نمی‌توان تاثیر پاپ گرگوری را در تغییر نیایش‌ها و سرودها از ساده‌خوانی به چندصدایی نفی کرد. این موضوع پیش‌تر در زمان‌ها و موقعیت‌های دیگری، مخصوصا در موسیقی یهودیان، انجام گرفته بود ولی پاپ گرگوری کسی بود که این المان را به موسیقی مسیحی‌ها تزریق کرد.

 
موسیقی قرون وسطی

در حالی که در تاریخ به پیش می‌رویم، وارد موسیقی دوره قرون وسطی می‌شویم. این دوران از حدود سال 500 پس از میلاد تا اواسط قرن 15ام ادامه داشته است. در این زمان موسیقی، هنر غالب بین مردم بوده است. مهم نبوده که در یک میکده هستید یا در یک کلیسای جامع. موسیقی مهم‌ترین هنر بوده است. از پادشاهان گرفته تا رعایای بسیار فقیر، بسیاری موسیقی را به صورت عملی اجرا می‌کردند. در این دوره طولانی بود که نوای موسیقی به چیزی که امروزه آن را می‌شناسیم شباهت پیدا کرد. این به خاطر گسترش و توسعه تئوری موسیقی بود. یادداشت‌های موسیقایی که از این دوره به جا مانده‌اند، پنجره‌ای را به این دوره درخشان باز می‌کنند.

از نوشته‌های موزیکالی که از صومعه‌ها و دیگر مراکز مهم اجرای موسیقی در قرون وسطی به جا مانده است، شاید بتوان نمایی کلی از تاثیری که فرهنگ بسیار متفاوت سکولار و دینی روی موسیقی این دوره گذاشته بودند تصویر کرد. در طول دوران مدیوال، ساختاری پیچیده‌تر در موسیقی پدید آمد و سازهای بیشتری ساخته شدند که هدفشان افزودن زیبایی و غنا به این هنر بود.

پروتین و هیلدگارد بینگنی از پیشروان بسیاری از فرم‌های موسیقی آوایی مثل موتت و مَس هستند. موتت و مس بسیار به یک‌دیگر شباهت دارند اما مس اثر طولانی‌تری است. مس و موتت آثاری چندصدایی و کرال مبتنی بر متون مقدس لاتین هستند. در کنار این ابداعات فرمی مهم، مادریگال که نوعی آواز غیرمذهبی و غالبا کوتاه و عاشقانه است، در این دوره ابداع شد. فرم مادریگال، معمولا تصویری از حالات و احساسات مردم این دوره بوده است. فرم پلی‌فونیک (چندصدایی) این سبک، هم پرشور و شوق و هم مسحورکننده است.

 
موسیقی دوره رنسانس

با پیشرفت موسیقی‌دانان و درک نیاز به خلاقیت، سازهای جدیدی توسعه‌داده شدند. گستره بسیار وسیعی از سازهای کوبه‌ای، سازهای بادی و سازهای بادی برنجی در موسیقی قرون وسطی استفاده می‌شدند اما هنوز صدای انسان بود که مهم‌ترین نقش را در موسیقی ایفا می‌کرد. در انتهای این دوره بود که لزوم ساخت و شنیدن قطعات بی‌کلام در جای خودشان حس شد. الزامی که بعدها مسیر موسیقایی را برای دوره جدیدی از تاریخ هموار می‌کرد. دوره رنسانس!

پیش از آن که از این دوره موسیقی بگذریم، باید به تروبادورها اشاره کنیم. این افراد، ترانه‌سرایانی بودند که داستان‌هایشان را به شکل ترانه می‌نوشتند و خود آن‌ها را با موسیقی می‌خواندند؛ غالبا عود ساز اصلی‌شان بود و زندگی‌شان در سفر به نقاط مختلف اروپا و گاهی آسیا می‌گذشت. آن‌ها داستان می‌گفتند، تصنیف می‌خواندند و مهم‌تر از همه تجارب موسیقایی خود را به مناطق مختلف اروپا و آسیا می‌بردند. نمی‌توان از نقش تروبادورها در تغییر موسیقی و فرهنگ غربی در دوران قرون وسطی صرف‌نظر کرد.

اما حال وقت آن است که به سراغ دوره رنسانس برویم که تقریبا از سال 1450 تا سال 1600 ادامه داشت. رنسانس دوره طلایی تاریخ موسیقی است. در این دوره بود که موسیقی‌دانان از قید و بندهای قرون وسطی رها شدند و راهی جدید را در پیش گرفتند. «ژوسکن د پره» را به عنوان یکی از اولین آهنگ‌سازان رنسانس می‌شناسند که استادی بی‌بدیل در ساختن آهنگ‌هایی در فرم پلی‌فونیک بود. او صداهای زیادی را با یک‌دیگر ترکیب می‌کرد تا بافت پیچیده موزیکالی را بسازد.

پالسترینا، توماس تالیس و ویلیام برد، موزیسین‌هایی بودند که ایده‌های درخشان د پره را استفاده کردند و قطعاتی در فرم موتت، مس، شانسون و بی‌کلام ساختند که در نوع خودشان بی‌نظیر و مسحورکننده بودند. مدالیته جای پای خودش را به عنوان اساس هارمونی تثبیت کرده بود. علیرغم آن که قوانین سفت و سخت حکومتی و دینی در مورد ناهنجاری‌های موسیقایی وجود داشت ولی موسیقی دوران رنسانس از منظر بیانی، بی‌رقیب است و احساسات غنی آهنگساز را به بهترین شکل به نمایش می‌گذارد.

پس از آن که قطعات بی‌کلام در بین آهنگسازان و نوازندگان به مقبولیت بیشتری رسید، با توسعه سازهایی مثل فاگوت و ترومبون، سازبندی این قطعات نیز تغییر کرد.

این موضوع به آهنگسازان آزادی عمل بیشتری نسبت به قبل برای بررسی و ابراز ایده‌های خلاقانه‌شان می‌داد. سازهای خانواده ویل توسعه پیدا کردند تا صدایی بسیار به‌خصوص و مسحورکننده به بیشتر قطعات این دوره زمانی بدهند. در کنار این خانواده سازها، سازهای دیگر نیز توسعه یافتند و هرچه بیشتر در خدمت بشر قرار گرفتند. مثلا سازهای کوبه‌ای، سازهای زهی و سازهای بادی و بادی برنجی پیشرفت کردند.

سازهای کیبوردی نیز در این دوره به شدت محبوب شدند و استفاده از آن‌ها به اتفاقی معمول بدل شد و به دنبال همین موضوع بود که آهنگسازان شروع به نوشتن سونات‌ها کردند. دیگر فرم‌های محبوب قطعات بی‌کلام، توکاتا، کانزونا و ریچرکار هستند.

در اواخر دوران رنسانس، چیزی که آن را به نام مد کلیسا می‌شناختند، در چیزی که اکنون به نام هارمونی فانکشنال شناخته می‌شود حل شد. هارمونی فانکشنال تونالیته بر اساس سیستمی از کلیدها به جای مدها است.

 
موسیقی دوران باروک

دوران باروک که از 1600 میلادی شروع شد و تا سال 1760 پس از میلاد ادامه داشت، میزبان تعدادی از بهترین آهنگسازان تاریخ و تعدادی از معروف‌ترین قطعات موسیقی کلاسیک غربی هستند. همچنین موسیقی و سازها در این دوره پیشرفت‌های محسوس و چشم‌گیری کردند. ایتالیا، آلمان، انگلستان و فرانسه از دوران رنسانس به پیشرفتشان ادامه دادند و افق دید موسیقایی را گسترش دادند. موسیقی‌دانان هر کدام از این کشورها با ابداعات فرمی جدیدشان، موسیقی‌دانان کشور دیگر را تحت تاثیر قرار دادند و به پیشرفت یک‌دیگر کمک کردند.

از میان آهنگسازان بسیار معروف این دوره می‌توان به جرج فردریک هندل، باخ، ویوالدی و پورسل اشاره کرد که اگر می‌خواهید با موسیقی این دوره آشنا شوید، بهترین هستند. در طول این دوره درخشان بوده که هندل اوراتوریو خود با نام «مسیحا» را ساخت و تنظیم کرد. ویوالدی در دوره باروک «چهار فصل» خود را نوشت. باخ شش اثر سازی خود به نام «کنسرتوهای براندنبورگ» و اثر دیگرش به نام «کلاویه‌های خوش‌آهنگ» را در این دوره نوشت و در نهایت پورسل نیز اپرای خود با نام «دیدو و آینیاس» را در این دوره ساخت و تنظیم کرد.

در این دوره موسیقی بی‌کلام ساخته و اجرا می‌شد و این موضوع برای سرودها و موسیقی آوازی نیز صادق بود. هر دو به اندازه خودشان اهمیت داشتند و اهمیت‌دادن به یکی به معنای بی‌تفاوتی نسبت به دیگری نبود. چیره‌دستی‌ای که با آهنگسازان و نوازندگان نخبه در دوره رنسانس شروع شده بود، در دوره باروک به اوج شکوفایی خودش رسید. سونات‌های کیبوردی دومنیکو اسکارلاتی یا کنسرتوهای ویوالدی که برای دانش‌آموزان نوازنده‌اش ساخته بود را در نظر بگیرید. این کارها بود که در نهایت منجر به ساخت قطعات درخشانی می‌شد که موسیقی را به جلو پیش می‌بردند. در این دوره بود که به لطف حمایت‌های کاترین مدیچی، ملکه فرانسه، ویولن به سازی محبوب تبدیل شد و نقش بسیار مهمی در موسیقی کلاسیک ایفا کرد.

فرم‌های موزیکال جدید بر اساس قوانینی که آهنگسازان دوره رنسانس تعیین کرده بودند، به وجود می‌آمدند اما به شکلی توسعه و بسط داده می‌شدند که هیچکس حتی تصور آن را نمی‌کرد. سوئیت‌ها محبوب‌ترین فرم موسیقایی دوره باروک بودند که از قسمت‌های خاصی برای رقصیدن تشکیل می‌شدند. نام این قسمت‌ها پرلود، آلماند، ژیگ، کورانت و ساراباند است. همچنین کنسرتوها در این دوره حتی بیش از پیش به محبوبیت رسیدند. این موضوع به آهنگسازان و نوازنده‌ها فرصت داد تا تکنیک ناب خود را در عین بیان احساسات خامشان در موسیقی، به نمایش بگذارند.

مس‌های مقدس به حضورشان در موسیقی آوازی ادامه دادند. در این دوره بود که اوراتوریو و کانتات نیز در کنار موسیقی کرال و سرودها بخش مهمی از این نوع موسیقی را تشکیل دادند. اپرا در دوره زمانی باروک به شکل جدی دنبال می‌شد و به عنوان فرم موزیکال جدیدی برای ابراز احساسات و بخشیدن رنگ و بویی جدید به موسیقی مطرح شد.

استفاده از هارمونی تونال به شکل چشم‌گیری افزایش پیدا کرد و سیستم کلیدها (ماژور و مینور) به لطف مدالیته مورد قبول واقع شد. این موضوع محدودیت‌های مدها را کاهش می‌داد و به آهنگسازان فرصت خلق آثاری را می‌داد که هم دینامیک جدید چندصدایی پیچیده‌ای داشتند و هم بسیار اکسپرسیو بودند.

نوتیشن‌ها و کتبی شدن آثار موسیقایی پیشرفت و توسعه موسیقی را با سرعت و دقت بیشتر، به ارمغان آورد. همین موضوع سبب شد که آثار آهنگسازان ارزش بیشتری پیدا کنند و پرجزئیات‌تر در خدمت دیگران و علاقمندان قرار بگیرد. به همین دلیل است که امروزه می‌توانیم نوآوری‌ها و مقصود آثار و اجراهایشان را بررسی و درک کنیم.

 
موسیقی دوره کلاسیک

از دوران باروک، به دوران کلاسیک قدم می‌گذاریم که بین سال‌های 1730 تا 1820 در جریان بوده. در این دوره یوزف هایدن و موتزارت مرزها و چشم‌اندازهای پیشینیان و استادانشان را درنوردیدند. آلمان و اتریش در قلب تغییرات و خلاقیت این دوره بودند. سازندگان این دوره، از موسیقی پر از پیچ و تاپ و نمایشی دوران باروک فاصله گرفتند و به جای فرم پلی‌فونیک، به هوموفونیک روی آوردند. موسیقی آن‌ها – حداقل به صورت سطحی – ساده، پرتصنع و آهنگین بود.

یکی از مهم‌ترین پیشرفت‌های این دوره، استفاده از پیانو بود. هارپسیکورد دوران باروک با پیانوهای اولیه جایگزین شد. پیانوها هم قابل‌اطمینان‌تر بودند و هم در بیان احساسات صدای به مراتب بهتری داشتند. موتزارت و هایدن هر کدام آثار بی‌شماری را با تکیه بر پیانو نوشته‌اند که اجازه می‌داد این ساز به پیشرفت و توسعه‌اش ادامه بدهد.

در این دوره به موسیقی مجلسی نیز اهمیت خاصی در کنار موسیقی ارکسترال داده شد. مخصوصا آن که توجه بسیار زیادی معطوف کوارتت زهی شد. ارکستر خودش دستخوش تغییرات بسیاری شد و تا پایان این دوره، کلارینت، ترومبون و تیمپانی نیز در آن وارد شدند.

با عرضه سونات‌ها و کنسرتوهای جدید، عرض اندام نوازندگان چیره‌دست در این دوره نیز ادامه داشت. اپرا به طور کامل صیقل داده شد و دیگر به فرمی از موسیقی تبدیل شد که برای سرگرمی اجرا می‌شد. اپراها چنان پیشرفت کردند و توسعه یافتند که هیچ‌یک از آهنگسازان دوره باروک نمی‌توانستند آن را حتی در رویاهایشان ببینند.

 
موسیقی دوره رمانتیک

پس از آن که دوره کلاسیک به پایان خودش رسید، آهنگسازان و تنظیم‌کنندگان فوق‌العاده جدیدی پا به عرصه گذاشتند. شاید مهم‌ترین و تاثیرگذارترین موزیسین دوره رمانتیک (1780 تا 1880) لودویگ فان بتهوون بوده است. خلاقیت و نبوغ او در تعریف دوباره مفاهیمی که در دوران کلاسیک معرفی شده بودند، سبب شد که حتی تا دهه‌ها پس از مرگش نیز تاثیر او مشهود باشد. موفقیت او در سونات‌ها، کنسرتوها، سمفونی‌ها و کوارتت‌های زهی از معروف‌ترین‌ها در موسیقی کلاسیک غربی است و نمی‌توان کسی را با او مقایسه کرد.

در دوره رمانتیک پیشرفت‌های زیادی در کیفیت و گستردگی سازهای مختلف صورت گرفت و به همین علت، دست آهنگسازان باز بوده و موسیقی این دوره بسیار بیانی‌تر و متنوع‌تر از دوره‌های پیشین است. فرم های موسیقی مثل ارکستر رمانتیک بسط پیدا کردند و آهنگسازان توانستند به عمیق‌ترین احساسات بشر دست یابند.

سمفونی فانتاستیک هکتور برلیوز یا اپراهای عظیم ریچارد واگنر از بهترین مثال‌ها برای این اتفاق است. سفمونی‌های گوستاو مالر مثل ستون‌هایی سنگی هستند که تا پایان دوران پابرجا خواهند ماند. این موضوع برای ریچارد استراوس نیز صادق است. دوران رمانتیک به ما موسیقی با گستره‌ای بسیار شگرف را هدیه داده است که هنوز هم بسیار غنی به نظر می‌آید.

پس از دوره رمانتیک، دوره‌های موسیقی قرن بیست و بیست و یکم با دوره مدرن شروع شدند. سپس جنبش‌های امپرسیونیستی و اکسپرسیونیستی به صورت همزمان تاثیر خودشان را روی موسیقی کلاسیک گذاشتند. کم‌کم موسیقی وارد فاز پست‌مدرنیسم و معاصر شد.

 
تاریخچه موسیقی ایرانی و موسیقی سنتی

موسیقی سنتی ایران، در قلب تاریخ این کشور است. به موسیقی سنتی ، موسیقی کلاسیک نیز گفته می‌شود که علم و هنر و اجرا و صدای چیزی را دارد که در جای‌جای دنیا به آن موسیقی گفته می‌شود.

اطلاعات بسیار کمی در مورد موسیقی مردم ایران باستان وجود دارد. بنابر نوشته‌های گزنفون و هرودوت، مورخان معروف یونانی، در دوره حکومت هخامنشیان، موسیقی نقشی اساسی در مراسم مذهبی و زندگی اشرافی داشته است. چیزی بین سال‌های 550 تا 331 پیش از میلاد مسیح.

در دوره امپراتوری ساسانی (226 تا 642 پس از میلاد) موسیقی بیشتر در صحن و سراهای پادشاه اجرا می‌شده. بعضی از آلات موسیقی که در این دوره استفاده می‌شدند، عبارت بودند از نی‌انبان، فلوت، عود و چنگ. تعدادی از موسیقی‌دان‌های دربار نیز شناخته شده هستند. مثلا «باربد» را به عنوان کسی می‌شناسند که اولین دستگاه موسیقی جهان را به نام دستگاه خسروانی ابداع کرد. سیستم موسیقایی او از 360 ملودی مختلف برای تعداد روزهای سال تشکیل می‌شد. او برای هر سی روزماه آهنگ‌هایی ساخته بود که به لحن باربدی معروف بودند. همچنین نواهای هفتگانه‌ای برای هفت روز هفته وجود داشتند که از آن‌ها به عنوان طرق الملوکیه یاد می‌شود. این قدیمی‌ترین سیستم موسیقایی – حداقل در خاورمیانه – است.

بعضی از اصطلاحات موسیقی سنتی ایرانی در عصر حاضر، اسم‌هایی مشابه چیزی دارند که در دوران باربد هم وجود داشته. اما معلوم نیست که آواها و نواهایی که امروزه می‌شنویم نیز مثل موسیقی نخستین ایرانی باشد. هنوز آثار موسیقایی این دوره زمانی کهن پیدا نشده‌اند. چیزی که امروزه از آن به عنوان موسیقی سنتی فارسی یاد می‌کنیم، در قرون وسطی و پس از آشنایی با اسلام توسعه داده شده است.

یکی از محبوب‌ترین موسیقی‌دانان این دوره زمانی، ابونصر فارابی بود که کمک شایانی به جا افتادن موسیقی در دنیای مسلمانان کرد. از زحمات او می‌توان به کتاب موسیقی کبیر اشاره کرد که بسیاری آن را کامل‌ترین کتاب موسیقی در دنیای اسلام می‌دانند. در این کتاب فارابی نظرات موسیقی‌دانان پیش از خودش را گردآوری کرده است و تاریخچه و توضیحات بسیار کاملی داده است. فارابی در دربار عباسیان در شهر بغداد خدمت می‌کرد. صفی‌الدین ارموی دیگر موسیقی‌دان شگفت‌انگیز این دوره است که مقام‌های موسیقی را به دوازده بخش تقسیم کرد که هر کدام 6 ملودی داشتند.

موسیقی در دوران حمله اعراب در بین سال‌های 643 تا 750 میلادی سرکوب شد. تندروهایی که حکومت و تفکر اجتماعی را برای قرن‌ها بر عهده داشتند، موسیقی و ابراز آن را غدغن کرده بودند.

اگرچه حاکمان عباسی که بین سال‌های 750 تا 1258 میلادی حکومت را در دست داشتند، دوباره به موسیقی روی خوش نشان دادند و این فرم هنری به جلسات دربار و قصر پادشاهی بازگشت. در این دوره، موسیقی‌دانان زیادی در اقصی‌نقاط ملک اسلام پراکنده شده بودند.

چیزی که امروزه از آن به عنوان موسیقی سنتی یاد می‌شود، پس از زمانی بود که صفویان به حکومت رسیدند. اگرچه موسیقی دستگاهی ایران در دوران قاجار دوباره تدوین و اصلاح شد.

اما با شروع دوران حکومت پهلوی، تاثیرات شگرفی از موسیقی غربی، به موسیقی ایرانی وارد شد. رهبران قصد داشتند که به زور هم که شده، موسیقی سنتی را به جایی برسانند که هم‌سطح موسیقی کلاسیک فرنگی شود. همین موضوع سبب بعضی نارسایی‌ها شد. در قرن بیستم، دو تئوری مختلف در مورد فواصل و گام‌های موسیقی کلاسیک ایرانی تبیین شد. یکی گام 22 پرده‌ای و یک گام 24 ربع‌پرده‌ای.

مهدی برکشلی تئوری جدیدی را پیشنهاد کرد که بر اساس یافته‌ها و تئوری‌های پیشین فارابی و ارموی در دوره حکومت عباسیان بود. علی‌نقی وزیری اولین کسی بود که ردیف موسیقی ایران را به صورت مکتوب به نت در آورد. او کسی بود که هر اکتاو در موسیقی ایرانی را به 24 ربع‌پرده تقسیم کرد. همین کارش، امکان ایجاد هارمونی در موسیقی ایرانی را فراهم کرد.

هرمز فرهت موسیقی ایرانی را به خوبی مورد مطالعه قرار داد و نتیجه گرفت که اکتاوها و گام‌ها، برای موسیقی سنتی ایران، چیزهای غریبی هستند. او این مفاهیم را عاملی تصنعی برای افزایش شباهت موسیقی ایرانی و غربی دانست و باور داشت که «مایه» یا حالت ملودیک مهم‌ترین مفهوم در موسیقی سنتی فارسی است.

موسیقی کلاسیک ایرانی، بر اساس آهنگسازی‌ها و بداهه‌نوازی‌هایی از طریق سری‌ای از نغمه‌ها و گام‌های مدالی است که موزیسین‌ها باید حفظ کنند. در موسیقی سنتی ایرانی، رابطه بین شاگرد و استاد بسیار مهم و مقدس شناخته می‌شده است که با آکادمیک شدن آموزش موسیقی، این موضوع نیز از بین رفته است. بسیاری از هنرمندان معاصر موسیقی سنتی ایران، شاگرد اساتید بزرگی بودند که آن‌ها خود شاگرد اساتید دیگری بودند. علم موسیقی سنتی ایرانی قلب به قلب منتقل شده است تا به زمان حال برسد.

اما موسیقی سنتی ایرانی از چه المان‌هایی تشکیل شده است؟ آواز در موسیقی سنتی ایرانی نقش بسیار مهمی دارد. این یعنی خواننده‌ها و آوازخوان‌ها نقش بسیار بزرگی را در ابراز حال و هوای آهنگ ایفا می‌کنند. آواز خواننده‌ها با صدای ساز نوازندگان سازهای بادی و نوع خاصی از ساز‌های کوبه‌ای مثل تمبک همراهی می‌شوند. اگرچه تنظیم موسیقی سنتی می‌تواند از سازهای متنوعی تشکیل شود اما هنوز هم خواننده نقش محوری و مرکزی را در اجراها دارد. خوانندگان و نوازندگان در تنظیم قطعاتشان طوری عمل می‌کنند که آواز دلنشین‌تر باشد و تاثیر بیشتری بر مخاطب داشته باشد.

یک قطعه آهنگ در موسیقی سنتی ایرانی می‌تواند از ابتدا تا انتهایش بسیار تغییر کند. شاید تحریر داشته باشد و شاید نه. شاید با ریتم تندی باشد و شاید آرام و ملایم باشد. موسیقی ایرانی حرف زیادی برای گفتن دارد.

بعضی از سازهای موسیقی ایرانی عبارتند از نی، کمانچه، تمبک، دف و سنتور. در موسیقی ایرانی از سازهای زهی مختلفی مثل تنبور، تار، دوتار و سه‌تار نیز استفاده می‌شود. چنگ در گذشته‌های دور ساز معمولی بوده اما مشکلاتی که با کوک‌کردن این ساز وجود دارد، باعث شده است که جایش را به سازهای ساده‌تری بدهد.

از بهترین خوانندگان معاصر موسیقی سنتی ایران می‌توان به محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، همایون شجریان، علیرضا افتخاری، غلامحسین بنان، جلال تاج اصفهانی، محمد نوری و اکبر گلپایگانی اشاره کرد.

برای اشاره به بهترین نوازندگان سازهای سنتی ایرانی نیز می‌توان از محمدرضا لطفی، اردشیر کامکار، هوشنگ ظریف، حبیب‌الله بدیعی، پرویز مشکاتیان، کیهان کلهر، جلیل شهناز و جلال ذوالفنون نام برد.

 
موسیقی بی کلام یا موسیقی سازی

موسیقی بی کلام یا اینسترومنتال، آهنگی است که بدون ترانه یا آواز ساخته و اجرا می‌شود. این نوع موسیقی غالبا تنها به وسیله سازهای موسیقی اجرا می‌شود و کسی چیزی را روی آن، حتی به صورت بک‌وکال، نمی‌خواند. یک قطعه بی‌کلام می‌تواند به صورت کتبی و نت‌نویسی‌شده، وجود داشته باشد که آهنگساز آن را ساخته است. یا شاید این نت‌ها در ذهن نوازنده باشد و او به صورت بداهه آهنگش را جلو ببرد. کاری که گیتاریست‌های سبک بلوز یا خوانندگان و نوازنده‌های فولک انجام می‌دهند.

در قطعاتی که آواز دارند، قسمتی که آواز ندارد اما نوازندگان به نواختن سازهایشان ادامه می‌دهند را می‌توان قسمت بی‌کلام نامید. اگر این قسمت‌های بی‌کلام برای نشان‌دادن چیره‌دستی یکی از نوازنده‌ها باشد، به آن تک‌نوازی یا سولو می‌گویند. مثلا تک‌نوازی تار در موسیقی ایرانی بسیار رایج است. در موسیقی مدرن غربی نیز در سبک‌های راک و هوی متال، گیتاریست‌ها بخشی را به عنوان تک‌نوازی در هر قطعه اجرا می‌کنند.

در موسیقی پاپ، قطعات بی‌کلام بیشتر اوقات ریمیکس‌هایی از آهنگ‌های آوازی هستند. البته قطعاتی هم وجود دارند که به صورت بی‌کلام منتشر می‌شوند و از اول هم ترانه‌ای نداشتند اما این موضوع کار معمولی نیست. بلوز ژانری است که هم قطعات بی‌کلام دارد و هم قطعات آوازی. یک گروه بلوز بیشتر اوقات در قطعاتی که در استودیو ضبط می‌کند، سعی بر این دارد که آواز را ارجح قرار بدهد. اما همین گروه در کنسرت‌هایش قطعات را طولانی‌تر می‌کنند تا قسمت‌های بی‌کلامی در میان آوازها اجرا کنند.

 
موسیقی پاپ

موسیقی پاپ سبکی محبوب از موسیقی است که بیشتر قطعات پرطرفدار و پرفروش در آن فرمت اجرا و منتشر می‌شود. یک قطعه هیت یا محبوب، قطعه‌ای است که فروش بسیار خوبی دارد و هر هفته در چارت‌های فروش یا استریم وبسایت‌های معتبر است. برای آن که یک قطعه در چارت‌ها جا بگیرد، نیاز دارد که به عنوان تک‌آهنگ منتشر شود. اگرچه بیشتر تک‌آهنگ‌ها نهایتا در یک آلبوم هم حضور خواهند داشت و مقصود از انتشارشان به صورت تکی، تبلیغ برای آلبوم آینده هنرمند است.

قطعاتی که به عنوان هیت محبوب می‌شوند، گاهی مشخصاتی دارند که با دیگر آهنگ‌های پاپ مشابه است و به آن فرمول موسیقی پاپ می‌گویند. ریتم خوب، ملودی جذاب و ترانه‌های ساده که بتوان راحت با آن خواند این فرمول را تشکیل می‌دهند. ترانه این قطعات غالبا ترجیع‌بند دارد که چند بار تکرار می‌شود. بیشتر قطعات موسیقی پاپ بین دو تا پنج دقیقه طول دارند و محتوای آن‌ها معمولا در رابطه با عشق و روابط عاشقانه است. این قطعات توسط گروه‌ها یا هنرمندان پاپ تهیه و اجرا می‌شوند.

اگرچه همه قطعاتی که محبوب می‌شوند توسط هنرمندان و گروه‌های پاپ اجرا نشده‌اند. بسیاری از هنرمندان دیگر سبک‌ها، مثل هیپ‌هاپ، راک، متال، کاونتری و فولک نیز توانسته‌اند قطعات بسیار پرفروشی بسازند و اجرا کنند.

در ایران اما موسیقی پاپ با ورود رادیو به ایران کم‌کم شکل گرفت. خوانندگان مختلفی در رادیو تنها قطعات سنتی را می‌خواندند. کم‌کم فرمی غیررسمی‌تر نیز به موسیقی وارد شد و خوانندگان پاپ به شهرت بسیار زیادی در سرتاسر ایران رسیدند. بعد از انقلاب اسلامی، برای مدت کوتاهی موسیقی پاپ در ایران به دست فراموشی سپرده شد. اما با ورود نسل جدیدی از آهنگسازان، ترانه‌سرایان و خوانندگان، دوباره این سبک به جایگاه پرطرفدارش برگشت. امروزه موسیقی پاپ در ایران همان‌طور که از اسمش پیداست محبوب‌ترین سبک است و خوانندگان و گروه‌هایشان سالن‌های کنسرتشان را پر تماشاگران و طرفدارانشان می‌بینند.

 
موسیقی راک

سبک موسیقی راک بدون شک بزرگترین و محبوب‌ترین فرم موسیقی در قرن بیستم بود. این سبک که از آمریکا در دهه 1950 شروع شد، در دهه شصت کم‌کم به بقیه نقاط اروپا و مخصوصا انگلستان صادر شد و تا دهه نود، تاثیرش به صورت جهانی کاملا مشهود شد. ستاره‌های راک در همه‌جا محبوب بودند و کنسرت‌هایشان ده‌ها و حتی صدها هزارنفر بیننده داشت.

اهمیت تجاری موسیقی راک، سبب شد که صنعت ضبط و توزیع موسیقی پدید بیاید و می‌توان گفت این سبک بود که توانست سیاست‌های تلویزیونی و رادیویی را برای پخش موسیقی به صورت کلی تغییر بدهد. در حالی که سبک‌های دیگر مثل موسیقی کلاسیک، جز، کانتری، فولک و دیگر سبک‌ها از نظر محبوبیت حرفی برای گفتن نداشتند، این موسیقی راک بود که توانست جریان اصلی را در دست بگیرد و از نظر فرهنگی، سیاسی و اجتماعی حرفی برای گفتن داشته باشد.

ریشه موسیقی راک در سبک راک اند رول دهه چهل و پنجاه میلادی دوانده شد. راک اند رول خود موسیقی‌ای بود که سبک بلوز بیشترین تاثیر را رویش گذاشته بودند. بلوز موسیقی سیاه‌پوستانی بود که از ظلم به تنگ آمده بودند و اعتراضشان به تبعیض را غالبا در این سبک به نمایش می‌گذاشتند. ریشه بلوز در موسیقی آفریقا است. اما موسیقی راک در گذر زمان دست‌خوش تغییرات گسترده‌ای شد. در دهه هفتاد موسیقی راک به ابداع سبک هارد راک و هوی متال انجامید که آن‌ها خودشان نیز به زیرسبک‌های مختلفی تقسیم می‌شوند. به صورت موسیقایی، راک بیشترین تکیه‌اش بر روی ساز گیتار الکتریک است. از دیگر سازهای اساسی این سبک می‌توان به بیس الکتریک و درام اشاره کرد.

از بزرگترین گروه‌های راک می‌توان به بیتلز، لد زپلین، کویین و رولینگ استونز اشاره کرد.

 
موسیقی متال

در سال 1970، اولین آلبوم گروه بلک سبث با نام بلک سبث منتشر شد که بسیاری آن را اولین آلبوم تاریخ سبک هوی متال می‌دانند. در این آلبوم صدای دیستورت گیتار الکتریک و محتوای ترسناک ترانه‌ها سبب شده بود که تمی جدید در موسیقی پدید بیاید که پیش از آن یا اتفاق نیافتاده بود یا به این عظمت نبود.

بعدها موسیقی متال طرفداران بسیار زیادی پیدا کرد و سبک‌های زیرمجموعه‌ای متال به وجود آمدن. از این سبک‌ها می‌توان به دث متال، ترش متال، دوم متال، بلک متال، گوتیک متال، گروو متال و استونر متال اشاره کرد. هر کدام از این زیرمجموعه‌ها، شاخصه‌های خودشان را برای دسته‌بندی‌شدن دارند. مثلا در سبک دوم‌متال ملودی‌ها سرعت کمتری دارند و ساده‌تر ولی با صدایی بم‌تر هستند و استفاده از افکت فاز برای گیتار کاری مرسوم است. یا سبک ترش متال که در آن سرعت و خشونت موسیقی در راس کار قرار دارد.

از معروف‌ترین گروه‌های سبک متال و زیرمجموعه‌هایش می‌توان به گروه بلک سبث ، گروه متالیکا و گروه مگادث اشاره کرد.

 
موسیقی افغانی

موسیقی افغانستان از انواع بسیار گوناگونی مثل موسیقی فولک، سنتی و پاپ تشکیل شده است. این کشور دارای پیشینه موسیقایی بسیار غنی و باارزشی است. موسیقی افغانی از ویژگی‌های خاصی برخوردار است. مثلا شما ترکیبی از ملودی‌های ایرانی را با ساز و کارهای آهنگسازی هندی در این موسیقی پیدا می‌کنید. مردمان هزاره، پشتوها و تاجیک‌ها سهم عمده‌ای در موسیقی این منطقه دارند.

سازهای موسیقی افغانستان از طبل‌ها و سازهای کوبه‌ای هندی تا سازهای زهی زخمه‌ای مثل عود متنوع است. موسیقی سنتی افغانستان بیشتر از آن که شبیه به موسیقی سنتی ایران باشد، شباهت بسیار زیادی به موسیقی سنتی هندوستان دارد. اشعار آوازی این سبک موسیقی، غالبا در زبان پشتو یا فارسی دری هستند. شهر کابل شاید از دید همه به عنوان پایتخت فرهنگی افغانستان باشد اما شاید بتوان فرهنگ موسیقی شهر هرات را بهتر از کابل دانست. در هرات با المان‌های موسیقی ایرانی بیشتر از باقی نقاط این کشور مواجه می‌شویم.

پیشینه موسیقی سنتی و کلاسیک افغان، به قرن‌ها پیش برمی‌گردد و شباهت بسیار زیادی با تاریخچه موسیقی ایرانی دارد. موسیقی سنتی و فولک افغانستان را به صورت کلی می‌توان به دو بخش تقسیم کرد. موسیقی دینی و موسیقی وطن‌پرستانه.

کانسپت موسیقی افغان پیوند جدایی‌ناپذیری با آلات موسیقی دارد و به همین دلیل آواز مذهبی به عنوان یک نوع موسیقی شناخته نمی‌شود. اما به صورت تئوری می‌توان آن را موسیقی دانست. قرائت قرآن یکی از مهم‌ترین قسمت‌های موسیقی سنتی افغانستان را تشکیل می‌دهد. حال شاید بگویید قرائت قرآن را چرا جزو موسیقی این کشور حساب می‌کنند. باید بدانید که قاریان قرآن خود به شکلی آوازی و بر اساس قراردادهای موسیقی، آن را تلاوت می‌کنند و آواز نیز، نوعی موسیقی است. البته بعضی صوفیان کابلی نیز استثنا هستند و در خواندن مرثیه‌ها و نوحه‌ها از سازهایی مثل رباب، طبل و هارمونیه استفاده می‌کنند.

اما موسیقی وطن‌پرستی نیز در افغانستان بسیار محبوب است و تعداد زیادی آهنگ در این مورد ساخته شده‌اند. یکی از معروف‌ترین قطعه‌ها، «این وطن زیبای ماست» از استاد اولمیر است که در دهه هفتاد میلادی نوشته و اجرا شده است. از دیگر قطعات درخشان وطن‌پرستانه افغانستان، می‌توان به «وطن» از عبدالوهاب مددی اشاره کرد.

 
موسیقی آنلاین

با پیشرفت تکنولوژی و فراگیر شدن شبکه جهانی موسوم به اینترنت، پدیده ذخیره‌سازی فایل‌ها به دست فراموشی سپرده شده و دیگر کمتر کسی را می‌بینید که تک‌تک فایل‌های موسیقی‌اش را در حافظه ذخیره‌سازی تلفن همراهش داشته باشد. اما چه سرویسی جایگزین فایل‌های mp3 شده است؟ جواب به این سوال، سرویس های استریم موسیقی آنلاین است.

معروف‌ترین سرویس پخش موسیقی آنلاین، سرویس اسپاتیفای است که یک رسانه جاری موسیقی است. در این سرویس شما می‌توانید به آهنگ‌های مورد علاقه‌تان گوش بدهید و آن را با دیگران به اشتراک بگذارید. در صورت تهیه اکانت پرمیوم همچنین می‌توانید پلی‌لیست بسازید، پلی‌لیست‌های دیگران را سیو کنید و حتی فایل‌ها را در بستر اسپاتیفای دانلود کنید تا بعدا به صورت آفلاین هم به موسیقی مورد علاقه‌تان دسترسی داشته باشید.

در حالی که بیشتر امکانات اسپاتیفای برای نسخه‌های رایانه‌های شخصی و نسخه وب به صورت رایگان در دسترس است، اما در تلفن‌های همراه هوشمند نیاز به اکانت پرمیوم خواهید داشت وگرنه تقریبا می‌شود گفت که این سرویس روی گوشی هوشمندتان به‌دردنخور است. اگرچه نسخه‌هایی از اپلیکیشن اسپاتیفای به صورت کرک‌شده برای اندروید موجود هستند که برای شما قابلیت پخش آنلاین موسیقی با اکانت رایگان و بدون وقفه را ممکن می‌سازند.

از دیگر سرویس‌های بسیار محبوب پخش موسیقی آنلاین می‌توان به سرویس موسیقی آمازون، اپل موزیک، دیزر و یوتیوب موزیک اشاره کرد. هرکدام از این سرویس‌ها مزیت‌ها و معایب خودشان را دارند. تعدادی از آن‌ها آرشیو ناقصی دارند. تعدادی دیگر قابلیت پخش موسیقی با کیفیت بسیار بالا و اصطلاحا Lossless را ندارند.

در بین تمام سرویس های پخش موسیقی آنلاین، اسپاتیفای به محبوب‌ترینشان تبدیل شده است. روزبه‌روز به کاربران این سرویس در ایران نیز افزوده می‌شود. هنرمندان نیز روی پخش آثارشان از این سرویس سرمایه‌گذاری کرده‌اند و اکنون تقریبا هر هنرمندی را که بخواهید در اسپاتیفای پیدا خواهید کرد.

اما ساوندکلاود نیز سرویس محبوبی بین هنرمندان و شنوندگان آثار مستقل است. هنرمندان مستقل و زیرزمینی ایران مدت مدیدی است که کارهایشان را در ساوندکلاود آپلود می‌کنند تا آثارشان را به گوش طرفداران خود برسانند.

اخیرا سرویس‌هایی برای دانلود و پخش آثار در ایران پا به عرصه گذاشته‌اند. اگرچه بیشتر این سرویس‌ها، محصولات را برای دانلود می‌فروشند. چیزی که مشخص است، آن است که سرویس‌های وطنی برای رقابت با سرویس‌های خارجی نیاز به تلاش بسیار بیشتری دارند.

Top