همه چیز درباره دانگ در موسیقی سنتی

به‌طور سنتی در موسیقی، دانگ که به انگلیسی تتراکُرد (بها نگلیسی: tetrachord) و به عربی «ذوالأربع» نامیده می‌شود،مجموعهٔ چهار نت (موسیقی) متوالی است که حاصل جمع سه فاصله میان آن‌ها برابر با یک چهارم درست(پنج نیم‌پرده) باشد. مثلاً چهار نت متوالی: دو، ر، می، فا یا سل، لا، سی دو هر کدام یک دانگ هستند و از همین روگامی به اندازه یک اکتاو تقریباً معادل دو دانگ است. دانلود پکیج آموزش خوانندگی

اختلاف بین فاصله های بزرگ و کوچک نیم پرده است. اگر از فاصله بزرگ ربع پرده کم شود و به فاصله کوچک ربع پرده اضافه کنیم بر هم منطبق می شوند از این رو در تئوری موسیقی ایرانی فاصله های نیم بزرگ و بیش کوچک با یکدیگر برابرند و به همین خاطر فاصله بیش کوچک را حذف می کنیم.
اختلاف بین فاصله های بزرگ و افزوده نیم پرده است و اگر فاصله بزرگ ربع پرده زیاد شود و از فاصله افزوده ربع پرده کم کنیم بر هم منطبق می شوند از این رو در تئوری موسیقی ایرانی فاصله های بیش بزرگ و کم افزوده با یکدیگر برابرند و به همین خاطر فاصله کم افزوده را حذف می کنیم.

شش دانگ

در موسیقی ایرانی از اصطلاح «شش دانگ» برای توصیف خواننده‌ای که توانایی بالایی دارد استفاده می‌شود.بر اساس تعریف بالا، یک خواننده می‌تواند صدای شش دانگ داشته باشد اگر گستره صوتی او دست کم دو و نیم اکتاوباشد.

از آنجا که بیشتر سازهای موسیقی ایرانی گسترهٔ صوتی برابر یا کمتر از شش دانگ دارند اصطلاح شش دانگ در مثل برای توصیف «تمام یک چیز» هم به کار می‌رود.